باران

شعر من زمزمه ی یه خواهشهآرزوم دیدن روی ماهشهمیون غربت این فاصله هاقلب من همیشه چشم به راهشه...

نگاه کن که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود چگونه سایهء سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب می شود نگاه کن تمام هستیم خراب می شود xa0 شراره ای مرا به کام می کشد مرا به اوج می برد مرا به دام می کشد نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب می شود...